حج در تبريز به حضور اوزون حسن رسيد بسيار مورد توجه او قرار گرفت و تا پايان سلطنت سلطان يعقوب روابط محكمى ميان جامى و دربار آذربايجان برقرار بود . در آثار جامى به اشعار بسيارى در مدح سلطان يعقوب برمىخوريم . اين شاعر استاد ، مثنوى « سلامان و ابسال » را به نام سلطان يعقوب آق‌قوينلو به نظم درآورد 23 . جامى در پايان مثنوى خود از اين پادشاه با احترام بسيار نام برده است . هنگامى كه سلطان يعقوب وفات يافت ، جامى در قطعه‌اى به بيان خصوصيات عالى شخصيت او پرداخت و از وفات او اظهار تأسف كرد 24 . نثر فارسى در قرن نهم و اوايل قرن دهم هجرى در قرن نهم و دهم در زبان محاوره فارسى تغييرات زيادى راه يافت و بسيارى ويژگىهاى فارسى قديم از بين رفت . نثرنويسى نيز كه تحت تأثير زبان محاوره قرار داشت تحول يافت و سبك نثر فارسى از آنچه در قرن پيش متداول بود فاصله گرفت و به زبان محاوره آن روزگار نزديك‌تر شد . هرچه به اواخر قرن نهم نزديك شويم آثار اين تحول را بيشتر مشاهده مىكنيم . در اين عهد لغات و تركيبات و اصطلاحات رايج در زبان گفتار در نوشته‌ها به كار مىرفت و كلمات تركى در بخشى از اين آثار به خصوص در كتب تاريخى نفوذ يافت 25 . از جمله ويژگىهاى نثر در اين عهد ، مقدمه‌هاى مفصل و طولانى همراه با انواع صنايع ادبى است كه به خصوص در كتب تاريخ به چشم مىخورد حال آنكه متن اين كتاب‌ها از نثرى ساده و روان برخوردار است . از نمونه‌هاى بارز اين سبك نگارش ، دو كتاب تاريخى مهم اين عهد يعنى روضة الصفاى ميرخواند و حبيب السير خواند مير است . در آغاز فصول اين دو كتاب مقدمه‌هايى مصنوع و آميخته با انواع صنايع ادبى ديده مىشود . اما وقتى به متن و حوادث تاريخى مربوط به آن فصل پرداخته شده ، شيوه نگارش تغيير يافته ، شكلى ساده و روان به خود گرفته است 26 . يكى ديگر از ويژگىهاى قرن نهم كمتر شدن نفوذ زبان عربى و گرايش نويسندگان به تأليف كتب فارسى به‌ويژه كتب علمى در زمينه رياضيات و طب و نجوم است . اما در قرن دهم با روى كار آمدن صفويه كه مذهب تشيع به صورت رسمى درآمد ، نويسندگان براى تعليم مسائل مذهبى دوباره به سمت تأليف به زبان